
شب سیاه و کوچه خلوت شهر خالی از هیاهو ماه پیدا ، یک نفر هم تا سحر بیدار با او کلبه ای در کوچه ساکت کودکی در کلبه خسته کودک تنها گرسنه منتظر بر در نشسته در سکوت سرد کوچه می شود یک سایه پیدا سایه یک مرد خسته سایه یک مرد تنها ناگهان برق […]
شب سیاه و کوچه خلوت شهر خالی از هیاهو ماه پیدا ، یک نفر هم تا سحر بیدار با او کلبه ای در کوچه ساکت کودکی در کلبه خسته کودک تنها گرسنه منتظر بر در نشسته در سکوت سرد کوچه می شود یک سایه پیدا سایه یک مرد خسته سایه یک مرد تنها ناگهان برق […]
تو مهر روشن و اوج خصال آینه اى عیار پاکى و حسن کمال آینه اى تو صبح صادق فجرى ، شکوه آینه اى تو حرف روشن و پاک زلال آینه اى در آسمان اصالت به کهکشان مانى گواه مریم و صبح وصال آینه اى به صبر و حلم محمد، شجاعتت چو على ست به زهد […]
چاک شده سینه گل از غمت اى همه شب ناله گل همدمت سینه به سینه غم تو راز شد شاهد شب هاى پر آواز شد گوهر دریاى عفافى شما در حیایى و عزیز خدا آن که دلش با تو هم آوا شده موج شکن در دل دریا شده با تو حدیث غم یاران شنید نغمه […]
با بُقچهای از نور امروز ، ساعت هشت خاتون پیر من از کربلا برگشت پیچید در کوچه بوی گلاب و عود خیلی برای من صبح قشنگی بود یک هفتهای میشد او را نمیدیدم روز و شبم انگار میداد بویِ غم حالا که برگشته من شاد و خندانم دیگر نمازم را تنها نمیخوانم خاتون ، برای […]
زندگی در نگاه من چون گل شاد و خندان میان دریاهاست در کتاب خیال من، آری زندگی داستان فرداهاست زندگی در نگاه من چون رود پاک و روشن همیشه دلخواه است میرود تا بمیرد اما باز در دلش آرزو به همراه است زندگی در نگاه من چون باد میوزد در میان هر کوچه زندگی همچو […]
تا صورت پیوند جهان بود، علىّ بود تا نقش زمین بود و زمان بود، علىّ بود شاهى که ولىّ بود و وصىّ بود، علىّ بود سلطان سخا و کرم و جود، علىّ بود آن شیر دلاور که ز بَهر طَمَع نفس در خوان جهان پنجه نیالود، علىّ بود آن کاشف قرآن که خدا در همه […]
موکب باد صبا بگذشت از طرف چمن تا چمن را پرنیانِ سبز پوشاند به تن سبزه اندر سبزه بینى ، ارغوان در ارغوان لاله اندر لاله بینى ، یاسمن در یاسمن ساحت بستان ز فرّ سبزه شد باغ بهشت دامن صحرا ز بوى نافه شد رشک ختن نقش گل را آن چنان آراست نقّاش بهار […]
زپشت پرده تا بى پرده یار من نمایان شد ز شرم روى او خورشید اندر پرده پنهان شد ولادت یافت اندر کعبه آن مولود مسعودى که ذات پاک او مرآت ذات پاک یزدان شد تجلّى کرد تا نور رخش اندر حریم حق حرم حرمت گرفت و قبله گاه اهل ایمان شد همان نورى که موسى […]
معصومِ ششمِ دین سفیرِ حقّ ، عابدین جانِ امامِ حسین (ع ) آمده با شور و ، شِین پنجمِ شعبان رسید به عالَمی جان دَمید عابد و ، روحِ دُعا مکتبِ دین را صفا دیده بَسی ماجرا به خاکِ کَرب وبلا گُلانِ پَرپَر شده به راهِ داوَر شده ولی پس از کربلا نماند یک دَم […]
اى ماه دو هفته ، اختر آوردى اى درّ یتیم ، گوهر آوردى اى نور خدا از جیب عصمت یعنى ز خدیجه دختر آوردى از مرکز آسمان رفعت تابنده چه ماه انور آوردى از نافه ناف خطّه خاک یک توده ز مشگ و عنبر آوردى هستى دادى به کشتىِ إ مکان اى کشتىِ هستى ، […]